مدیر پخش شبکه پنج سیما:
ام سی راه حلی مناسب در ارتباط با مخاطب است
محمدی مدیر پخش شبکه پنج سیما با مدرک کارشناسی ارشد مدیریت، نزدیک به 20 سال است که در صدا و سیما فعالیت دارد. وی معتقد است که هر کدام از واحدهای سازمانی مانند قطعه های پازلی هستند که در نهایت یک تصویر را شکل می دهند. او تاکید دارد در رسانه ملی بخش هایی هستند که بدون پشتیبانی آنها در خروجی نهایی خلل ایجاد خواهد شد.
 به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سیما؛ این هفته «سیما گپ» گفت و گویی با پژمان محمدی مدیر پخش شبکه پنج سیما انجام داده،که در ادامه می خوانید.   *** درباره فعالیت هایتان در سازمان صدا و سیما بگویید؟ من از سال 78 در سازمان هستم و در حوزه های مختلف ستادی و عملیاتی فعالیت داشتم . در اداره کل تولید، اداره کل طرح و برنامه، هماهنگی تولید شبکه یک، مدیر فنی شبکه سه و مدیر پخش شبکه پنج سیما فعالیت داشته ام.   *** مدتی است در صدا و سیما بیشتر کارهای تولیدی باب شده است، چرا سازمان بیشتر به سمت ساخت کارهای تولیدی پیش رفته است؟ در دوره ای گرایش به برنامه های زنده، بیشتر بود ولی بعد تغییراتی در سازمان اتفاق افتاد و تعادلی بین برنامه های تولیدی و زنده برقرار شد. برنامه زنده باید ویژگی های خاصی داشته باشد و در غیر این صورت باید دید آیا ویژگی دیگری دارد که ما را مجاب به زنده بودن برنامه کند یا خیر. به عنوان مثال، ممکن است بازی فوتبال باشد و فردی امکان دیدن آن را نداشته باشد، پس باید از طریق امکانات سازمان در جریان آن قرار گیرد. البته امروز فضای مجازی به گونه ای فراگیر موضوعات را بازنشر می کند و شاید به همین علت کار سازمان سخت تر شده باشد. تعامل با مخاطب موضوع مهم در برنامه های زنده وجود دارد. به عنوان مثال، برنامه «به خانه برمی گردیم» زنده است در حالی که می تواند به صورت تولیدی هم روی آنتن برود. پاسخگویی به سوالات مخاطبان، تعامل با یینندگان و توجه به نظرسنجی ها از نقاط قوت این برنامه به شمار می رود. مساله ای که زنده بودن برنامه را توجیه می کند. اما در بسیاری از برنامه ها نیازی به آنتن زنده نداریم و برنامه ساز می تواند نظرات مردمی را در کارهای بعدی خود بگنجاند. این دسته از برنامه ها ارتباطی با مخاطب ندارند و ارتباطشان به صورت یک طرفه است. مباحثی را مطرح می کنند و هیچ رویداد لحظه ای را پوشش نمی دهند.   *** درباره ام سی در شبکه توضیح دهید؟ ام سی مورد جدیدی در شبکه نیست در سال های گذشته حضور مجری در پخش شبکه کاری مرسوم بود. اصولا در شبکه های نسل اول، مجری بین فواصل برنامه ها حاضر می شد و اطلاعاتی که امروز به صورت زیرنویس روی آنتن می رود را بیان می کرد. در آن دوران مجریان با مخاطبان شبکه ها ارتباطی صمیمی داشتند. حتی به خاطر تفاوت هایی که مجری ها با هم داشتند هر گروهی از مخاطبان علاقمند به اجرای یکی از آن ها بودند. به تدریج حضور مجریان در پخش شبکه ها کم رنگ شد، اجرا در میان برنامه ها حذف شدند و جای آنها را زیرنویس گرفت. تلویزیون های بسیاری در سراسر دنیا از این الگو پیروی کردند. اما به نظر می رسد چنین موضوعی با فرهنگ ما قرابت چندانی ندارد، بیننده، تلویزیون را عضوی از خانواده خود می داند، عضوی که در خانواده طرفداران زیادی دارد. تصور نمی کنم هیچ یک از افراد یک خانواده به اندازه تلویزیون با دیگر اعضاء صحبت کند. بنابراین اگر وجه صمیمیت این عضو تقویت شود، ارتباط بیشتری با خانواده پیدا می کند. اصولا پیام های شفاهی در فرهنگ قالب هستند، همین دیدگاه ام اسی را به شبکه پنج بازگرداند. هدف این است که برنامه ها به شکل صمیمی به بیننده اطلاع داده شود. حتی زمانی که بنا داریم برنامه جدیدی را روی آنتن بفرستیم به جای آنونس و زیرنویس در طول یک برنامه زنده از کارگردان، تهیه کننده و عوامل دعوت می کنیم تا اطلاعات کاملی در اختیار مخاطب بگذارند.   *** همواره در پخش شبکه ها چالش هایی وجود دارد، شما نحوه عملکردتان درباره رفع چالش ها چیست؟ چند نکته در پخش شبکه ها مشترک است و اصلی ترین چالش نیروی انسانی است. جذب نیروی انسانی سال هاست متوقف شده است و نیروی های فعال و با تجربه به سن پیری رسیده اند و در حال خروج از سازمان هستند. شاید این بحث زیاد به چشم نیاید اما در پخش ها نیروی انسانی جایگاهی ویژه دارند. به خاطر داشته باشید پخش، ایستگاه آخر است و کنترل محتوا از وظایف اصلی ان به شمار می رود. چالش نیروی انسانی در جایی که حساسیت کار بالا باشد؛ نمود پیدا می کند اگر نیروی تخصصی وجود نداشته باشد، کارایی هم وجود ندارد. در حوزه بازبینی و هماهنگی و واحدهای دیگر نیروهایی که بازنشسته می شوند مجددا به کار دعوت نمی شوند، جذب نیرو هم نداریم پس نیروهای موجود در چند شبکه و در شیفت های مختلف مشغول کار می شوند. خستگی، ساعات کاری زیاد همه و همه زیان آور بوده و احتمال خطا را افزایش می دهد، خطایی که در لحظه در سراسر دنیا قابل رویت است. مساله دیگر مشکلات نرم افزار ، ابزار و اتوماسیون است که باید به روز باشد تا اگر مشکلی پیش آمد بلافاصله بتوان آنرا رفع کرد.   *** امروز شبکه های اجتماعی به نوعی ناظر پخش شده اند. جایگاه این شبکه ها را چطور می بینید و آیا با حضور شبکه های بومی موافق هستید؟ گریزی از شبکه های اجتماعی وجود ندارد و مردم ناگزیرند از آنها استفاده کنند. اما این فناوری مانند دیگر تکنولوژی ها عوارض مثبت و منفی دارد. خطری که  بومی سازی راه حل آن است زمانی که سامانه پیام رسان فراگیر و در اختیار افرادی باشد که می توانند علیه مردم استفاده کنند، خطر بیشتر خود را نشان می دهد. در بحث جنگ نرم می توان کنترل یک جامعه را از طریق پیام های مخاطب در دست گرفت. برخی از پیام رسان ها که در سال های اخیر مورد استقبال قرار گرفته است تابع قوانین بین المللی نیستند، از این جهت اگر تخلفی صورت گیرد، جایی نیست که به آن مراجعه کنیم. این یکی از تبعاتی است که در چارچوب هیچ مقرراتی قرار نگرفته و خطر را بیشتر می کند. چطور ممکن است پیام رسانی که به سرعت بخش مهمی از زندگی ادم ها شد را در دست کسانی قرار دهیم که نمی شناسیم. اما اگر پیام رسان داخلی باشد می توان آنرا قانونمند کرد. باید کشور به فناوری توسعه پیام رسان ها تجهیز شود و همه ما از ان استفاده کنیم.   *** سختی های  کار در پخش از نظر شما چیست؟ همیشه چند نکته را به همکاران تذکر می دهم.  نکته غیرقابل بازگشت بودن آن چیزی است که روی آنتن می رود. خطای روی آنتن اثرات مستقیمی دارد و قابل بازگشت نیست. حتی در زیرنویس ها باید دقت شود اشتباه تایپی و محتوایی تبعات متعددی دارد. نظارت چند لایه ای باعث می شود تا اشتباهات در خروجی ها به حداقل برسند. موضوع دیگر شبانه روزی بودن کار در پخش است. در دنیای امروز ما بخشی از کارها به دلیل الزاماتش تعطیلی بردار نیستند. آنتن هم در همین طیف کاری قرار دارد. بنابراین در لحظاتی که همه مردم در تعطیلات و در کنار خانواده خود هستند، همکاران ما در محل کار حضور دارند.   *** در آخر اگر نکته ای وجود دارد بفرمائید؟ ضمن احترامی که برای همه واحدهای سازمانی قائل هستم و اعتقاد دارم هر قطعه از این پازل آن را کامل کرده و تصویری زیبا مبدل می کند. اما تصور می کنم  برخی از قطعات این پازل نقشی حیاتی تر دارند. پخش را می توان آخرین قطعه یک پازل دانست که بدون آن هیچ تصویری دیده نمی شود. اصولا خروجی نهایی کار تولید، پخش است جایی که زحمات به بار می نشیند . خودمان را خدمتگزار بیننده، سازمان و نظام می دانیم. اما دست خودمان را برای همدلی و همراهی بیشتر واحدهای مختلف برای مشکلات پخش دراز می کنیم. مسائلی داریم که واحدهای سازمان برای پشتیبانی انها تعریف شده اند باید متمرکز بر روی وظیفه اصلی مان باشیم. اگر این مشکلات را برطرف نکنند ما مجبور هستیم بخشی از فعالیتمان را مصروف کم کاری ها کنیم. توجه به امر آموزش از دیگر موضوعاتی است که باید بر آن تاکید شود. امیدوارم با از بین رفتن مشکلات مالی در سازمان به همکاران و خانواده آنها در زمینه رفاهی و آموزش توجه بیشتری شود. انتهای پیام/*
2016 - iribtv.ir - Contact us : prsima@irib.ir

تمامی حقوق این وب سایت به معاونت سیما تعلق دارد